♦13 znaków♦Suri

Rozdział:1

(Suri)

Czerwono włosa pani zaniosłam mnie do czarnego busa. Spojrzałam na płonącą posiadłość ten ostatni raz.

-"Karu"...-Szepnęłam niesłyszalnie a z moich oczu leciały łzy rozpaczy. Pani usadowiła mnie na przeciw siebie w busie.

-Tylko ona ocalała?-Odezwał się głos kierowcy.

-Tak...ostatnia z rodu Tashiko...-Przytaknęła czerwono włosa kobieta patrząc na mnie. Bus od jechał z pod płonącej posiadłości. Kobieta przez całą drogę rozmawiała z kimś przez telefon. Mam pustkę w mojej duszy i plamę na wspomnieniach z dzieciństwa. Samochód zatrzymał się przed jakąś starożytną japońską świątynią którą ktoś się opiekował. Wysiadłam z czerwono panią, trzymałam ją za rękę i po woli wchodziłyśmy na górę po schodach do świątyni. Co się ze mną stanie?

-Hana!-Krzykną pewien stary człowiek gdy tylko zobaczył czerwono panią ze mną.

-Ojcze!-Oddała uśmiechem, którego kompletnie nie rozumiałam.

Starszy człowiek szybkim krokiem podszedł do nas popatrzył na swoją córkę a potem zdumiony na mnie.

-To ty miałaś tyle szczęścia i przeżyłaś?-Zapytał i klękną przede mną. Spuściłam wzrok na swoje białe, ubrudzone popiołem butki.

-Dobrze, a jak masz na imię skarbie?-Dopytywał mnie.

-S...Suri-Odpowiedziałam wstydliwie.

-(Nowe życie)...pięknie-Oddał i popatrzył na moje kolano.

-Idziemy opatrzeć ci kolano-Dodał, chwycił mnie za rękę i we trójkę poszliśmy do świątyni. Weszliśmy do małego pomieszczenia gdzie była mata. Kazano mi usiąść na niej. Po chwili zabandażowano mi kolano.

-Dziękuje-Szepnęłam do nich.

-Nie ma za co...teraz będziesz tu się uczyć sztuki duchowieństwa-Powiedział starzec poważnym tonem.

-Co?-Nic nie rozumiałam z tego co mówi.

-Przekonasz się...będziesz mieszkać z Haną- Powiedział staruszek i odszedł bez słowa. Burkną coś tylko o uczniach.

-Boje się-Powiedziałam drżącym głosem do czerwonej.

-Nie bój się, wszystko będzie dobrze-Czerwona przytuliła mnie mocno. Po tem wyszłyśmy na zewnątrz, Hana kazała mi usiąść na schodku przed wyjściem i kazała na nią czekać. Zamyślona w żałobie po bracie usłyszałam szelest w krzakach. Z krzaków wyszedł 7 letni chłopiec z blond włosami i pięknymi oczami.

-Co tu robisz?-Zapytał się nie przyjacielsko chłopczyk.

-Czekam, a ty mnie szpiegujesz-Przyznałam. Chłopak lekko się zaczerwienił od wstydu i złości.

-Nie ja tylko czegoś szukałem!-Wybraniał się, wyglądał z tym nawet zabawnie.

-Mimo to od teraz mam cię za wroga, bo mnie obraziłaś!-Krzyczał w moim kierunku wskazującym wymachując palcem.

-Nie obchodzi mnie to...-Powiedziała lodowato do niego.

-Będę z tobą walczył...jestem Toma Haszu, a ty?-Zapytał poważnie i wściekle. Westchnęłam cicho.

-Suri Tashiko-Przedstawiłam się niechętnie i chłodno. Po krótkiej chwili przyszła Hana i zawiozła mnie do jej domu. To był 1 rodzinny dom. Weszłam do środka zdejmując buty.

-Idziemy skarbie, musisz się umyć i coś zjeść-Upomniała wesoło kobieta prowadząc do łazienki.

-Masz tu ręczniki,czyste ubrania,kremy i szampony-Wszystko to położyła na krześle i wanna zaczęła nabierać do siebie ciepłej wody.Hana wlała tam płyn i zaczęła się robić piana.Gdy wanna była już prawie pełna Hana zakręciła wodę i wyszła, a ja zdjęła ubrudzone w popiołu ubrania i odłożyłam na kosz z praniem.Na szyi nad lewym obojczykiem miałam znamie w kształcie księżyca.
Weszłam do wanny i zaczęłam się myć i jednocześnie płakać po moim drogim bracie Karu. Umyta wyszłam z wanny i ubrałam się w koszulę nocną. Wyszłam z łazienki i od razu spostrzegłam przed sobą Hanne. Zaprowadziła mnie do mojego nowego pokoju. Był całkiem przytulny ale wolałam tamten nie zniszczony ogniem i gruzami pokój w dworku. Hana podała mi tacę z jedzeniem i powiedziała to co przez długi czas nie usłyszałam.
-Dobranoc Suri-Uśmiechnięta wyszła z pokoju. Zjadła pyszne jedzenie i położyłam się spać z tymi wydarzeniami miałam ciężki dzień. W głowie szumiały mi słowa "Sama","Ostatnia","Żywa".

Autor Animesja1
Plis o koma